Dzień 8 i 9

Dzień 8 i 9

W środę po południu wszyscy uczestnicy Kapituły cieszyli się wolnym popołudniem. Prace wznowiono w czwartek rano.  Nowo wybrany  Generał poszukuje kandydatów na swoich najbliższych współpracowników.  Poszukuje ich zarówno wśród członków Kapituły, jak poza nami.

W tak zwanym „międzyczasie” zajęto nas wysłuchiwaniem raportów o stanie naszych okręgów i prowincji. Sporo miejsca zajęła dyskusja na temat przyszłości niektórych klasztorów augustiańskich w świecie, w tym w Europie. Do tablicy wywołano także prowincję polską, pytając o liczbę powołań i co nowa administracja prowincji może zaproponować w tej kwestii.  Miałem okazję przypomnieć trudny proces odnawiania życia augustiańskiego w Polsce.

Innym gorącym zagadnieniem była pytanie o przyszłość opactwa w Brnie. Z kolei bracia z okręgów Azji i Pacyfiku przedstawili swoje ambicje stworzenia misji w Chinach. Czarni bracia z Afryki, dzielili się swoimi doświadczeniami apostolskimi. Jest to zupełnie niezwykłe, że nas, białych katolików, nauczają apostolatu czarni bracia, których kraje jeszcze niedawno uważano za kraje misyjne. Nasi bracia z Nigerii, Tanzanii, Konga z troską patrzą na zdechrystianizowaną i zlaicyzowaną Europę. Pytają się czy i w jaki sposób mogą pomóc zakonowi w jego misji w Europie!!!

Mam świadomość, że wielu Europejczyków może to dziwić, ale mowa jest o ludziach wszechstronnie wykształconych, świetnie mówiących w wielu językach, odważnych w dzieleniu się wiedzą teologiczną i filozoficzną nabytą na najlepszych uczelniach europejskich.

W piątek 6 września, zaczęliśmy pracować nad teologicznym dokumentem Kapituły zatytułowanym: „Jedność Zakonu w służbie Ewangelii”. Jest to inna wersja dokumentu opracowanego pierwotnie przez Kapitułę Pośrednią 2010 w Manili, Filipiny. Tamta Kapituła nie miała jednak tytułu do podejmowania ostatecznych decyzji wiążących braci. Zaczyna się więc poważna dyskusja, ponieważ w grę wchodzi rozmowa o tożsamości augustiańskiej. Co jest naszym pierwotnym i podstawowym charyzmatem? Były Przeor Generalny, śp. O. Teodor Tack postawił tezę, że „pierwszym  naszym apostolatem ma być wspólnota”.  Wokół tej tezy spieramy się, ponieważ niektórzy domagają się konieczności doświetlenia definicji naszego charyzmatu.

 Tak więc wreszcie zaczęliśmy mówić o teologii! I to o poważnej teologii.  Osobiście uważam, że w dokumencie brakuje elementu chrystologicznego postawionego explicite. Moim zdaniem przedstawiono nam też dokument zbyt socjologiczny, nieodwołujący się do osobistego doświadczenia religijnego każdego z braci. Wszyscy są zdania, że wiele rzeczy należy w nim uporządkować.

Czekają nas wyczerpujące i niestety – czasem nudne – niełatwe dni.

 o. Wiesław Dawidowski, OSA