4.czerwca – Błogosławionego Jakuba z Viterbo

 Bł. Jakub z Viterbo (+ 1307)
Prawdopodobnie pochodził ze szlacheckiej włoskiej rodziny Capocci. Urodził się w Viterbo około 1255 roku, niestety nie przetrwały żadne informacje mówiące o jego młodości. W 1272 wstąpił do zakonu Braci św. Augustyna. Przed 1275 rokiem został wysłany do Paryża na studia teologiczne. Po powrocie do kraju pełnił funkcję pierwszego definitora prowincji rzymskiej, wizytatora i powtórnie definitora. W 1286 powrócił do Paryża na dalsze studia zakończone doktoratem w 1293 roku. Niedługo po tym został wybrany Przeorem Generalnym Zakonu równocześnie otrzymując funkcję mistrza Uniwersytetu paryskiego. Po powrocie do Włoch przez dwa lata prowadził wykłady na uniwersytecie w Neapolu. Studia przerwał, ponieważ został powołany na stolicę biskupią w Benevento a następnie w Neapolu, gdzie zmarł w opinii świętości. Jego kult został potwierdzony oficjalnie w 1911 roku. Bł. Jakub zalicza się do największych teologów katolickich. Jedno z najsłynniejszych jego dzieł to De regimine christiano, napisane w 1303 roku pod wpływem konfliktu między papieżem Bonifacym VIII a królem Francji Filipem Pięknym. Jest to pierwszy systematyczny traktat o Kościele.